ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟ
« ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010

Δεν εγκαταλείψαμε την άμυνά μας

Άριστος Αριστοτέλους: Προωθείται η αναδιοργάνωση της Ε.Φ.

Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ- Αριστερά-Νέες Δυνάμεις Άριστος Αριστοτέλους χαρακτήρισε σαν προκλητική και ανεύθυνη παραποίηση της πραγματικότητας τους ισχυρισμούς ότι η κυβέρνηση Χριστόφια εγκατέλειψε την άμυνα και ότι κλείνει στρατόπεδα σε κάποιες περιοχές. Απαντώντας σε συνέντευξή του ο κ. Αριστοτέλους, ο οποίος σπούδασε στρατηγικές σπουδές και έχει διδακτορικό με αντικείμενο την εθνική στρατηγική Ελλάδας - Κύπρου, είπε ότι η κυβέρνηση θεωρεί σαν πολύ σημαντικό τον τομέα της άμυνας, γι’ αυτό και προχωρεί σε αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς, ένα γεγονός, όπως υπογράμμισε, το οποίο αποτελεί προσωπικό στοίχημα για τον υπουργό Άμυνας.

http://www.philenews.com/main/default.aspx

Με τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου δεν θα ανέμενε κανείς εξάλειψη των απειλών και μείωση των στρατιωτικών δαπανών διεθνώς;

Σωστά, αλλά με τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, το κέντρο βάρους της αμερικανικής στρατηγικής έχει μετατοπιστεί σε «απειλές» στην Ασία. Σ’ αυτή τη λογική έχει παρασύρει το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Ως εκ τούτου οι δαπάνες για την άμυνα παγκόσμια, μετά από μια αισθητή μείωση που σημειώθηκε αρχικά μετά το 1988,αυξήθηκαν από $ 847 δις το 1999 στα $1.531 δις το 2009. Οι σημαντικότερες αυξήσεις σημειώθηκαν εκτός της Ευρώπης, παρόλο που τα τελευταία χρόνια και δη το 2009 οι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν σε όλες τις περιοχές με εξαίρεση τη Μέση Ανατολή.

• Τι γίνεται στην Ευρώπη;

Στην Ευρώπη με τον τερματισμό του ψυχρού πολέμου και την απουσία απειλής, αυξημένοι πόροι διο-

χετεύονταν προς ειρηνικές κατευθύνσεις και στην ικανοποίηση των κριτηρίων του Μάαστριχτ. Έτσι από $ 414 δις που ανέρχονταν οι δαπάνες στις ευρωπαϊκές χώρες το 1988 μειώθηκαν στα $ 281 δις το 1999. Ωστόσο μεταξύ των ετών 1999 - 2008 οι στρατιωτικές δαπάνες έφθασαν στα $320 δις. Σημαντική αύξηση παρουσιάζεται στις υποψήφιες για ένταξη χώρες στο ΝΑΤΟ και γενικά στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στις χώρες αυτές στο διάστημα 1999 - 2008 ήταν 174% και σ’ αυτό συνέβαλαν και οι απαιτήσεις των Αμερικανών, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη ήταν 5%.

• Η οικονομική κρίση πώς έχει επηρεάσει;

Κρίνοντας από τα στοιχεία του 2009, η οικονομική κρίση φαίνεται να είχε λίγη επίδραση στις στρατιωτικές δαπάνες διεθνώς. Ορισμένες σημαντικές χώρες, στα πλαίσια της δημοσιονομικής τους πολιτικής, προτίμησαν να τονώσουν τις δημόσιες δαπάνες αντί να τις περικόψουν, αναβάλλοντας για αργότερα τις προσπάθειες μείωσης των ελλειμμάτων που θα δημιουργούσαν. Έτσι ενώ τα τελευταία χρόνια υπήρχε μια σταθερότητα στο ύψος των αμυντικών δαπανών στις χώρες της δυτικής και

κεντρικής Ευρώπης, το 2009 εν μέσω οικονομικής κρίσης, παρουσιάστηκε γενικά μια σταθερότητα ή και μικρή αύξηση στο ύψος των αμυντικών δαπανών κυρίως μεταξύ μεγάλων χωρών. Αντίθετη ήταν η τάση ανάμεσα στα μικρότερα κράτη.

• Στην Κύπρο, πώς εξελίσσεται η αμυντική πολιτική σε σχέση και με τα οικονομικά μας;

Από την ανάληψη της εξουσίας η κυβέρνηση Χριστόφια έχει να επιδείξει σοβαρότητα και υπευθυνότητα στη διαμόρφωση και άσκηση της αμυντικής της πολιτικής. Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι παρά τις διαφοροποιήσεις στο περιβάλλον ασφάλειας στον ευρωπαϊκό χώρο και την ένταξή μας στην ΕΕ, η Τουρκία με τις κατοχικές της δυνάμεις συνεχίζει να προβάλλει απειλή κατά του κυπριακού κράτους και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπει τη χαλάρωσή μας στον αμυντικό τομέα, ούτε και την ουσιαστική υποβάθμισή του. Δεν επιτρέπει ούτε τις ατυχέστατες, σπάταλες και περίεργες αγορές υλικού, την υφαιστειολογία και τους επιπόλαιους και επικίνδυνους χειρισμούς επί διακυβέρνησης ΔΗΣΥ που κινδύνευαν να βάλουν τον κυπριακό λαό σε νέες περιπέτειες ή και να θέσουν ολόκληρη την Κύπρο υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή. Πρόκειται για μια πολιτική που σαφώς είναι προσαρμοσμένη στους στόχους μιας στρατηγικής που θέτει ως ύψιστη εθνική προτεραιότητα τη διατήρηση και ενίσχυση της μαχητικής ικανότητας της Ε.Φ., τη στενή συνεργασία με την Ελλάδα και την ενεργό συμμετοχή στην Ε.Ε. με απώτερο στόχο την προώθηση συνθηκών ασφάλειας για την Κύπρο και δίκαιη λύση στο Κυπριακό.

Η αμυντική πολιτική ωστόσο έχει να αντιμετωπίσει σοβαρούς περιορισμούς ιδίως υπό συνθήκες διε-

θνούς οικονομικής κρίσης και ταυτόχρονα να ιεραρχήσει την κατανομή των εθνικών πόρων. Αυτό εξη-

γεί και την από μέρους της κυβέρνησης συνετή διάθεση κονδυλίων για τους εξοπλισμούς όπως συμπεραίνεται και από τον Προϋπολογισμό και τη συγκράτηση των αμυντικών δαπανών στα επίπεδα των 2 - 2,4 % του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια. Το ποσοστό αυτό εν πάση περιπτώσει είναι μεγαλύτερο από το μέσο όρο που διαθέτουν οι χώρες της Ευρώπης σήμερα.

• Επικρίνεται ωστόσο η κυβέρνηση ότι εγκατέλειψε την άμυνα, ότι κλείνει στρατόπεδα και ότι δεν υπάρχουν πια εξοπλιστικά προγράμματα.

Αυτά αποτελούν εν πολλοίς προκλητική και ανεύθυνη παραποίηση της πραγματικότητας κυρίως για

αντιπολιτευτικούς σκοπούς. Η κυβέρνηση ασφαλέστατα και δεν έχει εγκαταλείψει την πολιτική της αμυντικής θωράκισης. Αντίθετα, στο κυβερνητικό πρόγραμμα η άμυνα είναι σημαντικός τομέας στον οποίο αποδίδει ιδιαίτερη σημασία και για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις προκλήσεις και απειλές. Για τον σκοπό αυτό, η άμυνά μας αναδιοργανώνεται και ενισχύεται κατά τρόπο που να μπορεί να ανταποκρίνεται με ταχύτητα και ευελιξία σε όλο το φάσμα των προκλήσεων και απειλών που αντιμετωπίζει η Κύπρος σήμερα ή θα αντιμετωπίσει στο μέλλον (και όχι το 1974) αλλά και να ικανοποιεί τυχόν διεθνείς μας υποχρεώσεις. Στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης για την αντιμετώπιση αυτών των απειλών, βλέπουμε κάποιες μονάδες να συγχωνεύονται και άλλες να διευρύνονται αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά του. Η διαβίωση των εθνοφρουρών επίσης καθίσταται πιο καλή. Εκεί που έχει ήδη προωθηθεί η αναδιοργάνωση, τα αποτελέσματα είναι εμφανή. Αν η άμυνα έμενε όπως ήταν το 1974 -μια δυσκίνητη μηχανή- με την πρώτη κρίση θα οδηγείτο σε παράλυση. Συνεπώς η προωθούμενη αναδιοργάνωση των δυνάμεων της Ε.Φ.,που αποτελεί και προσωπικό στοίχημα για τον υπουργό Άμυνας, απαντά με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο στις διάφορες προκλήσεις και απειλές απ’ εκεί που πραγματικά προέρχονται. Όχι απ’ εκεί που καθόρισαν διάφορα ατομικά ή κομματικά συμφέροντα και σκοπιμότητες. Ας πάψουν λοιπόν κάποιοι να παίζουν με την άμυνα, διαδίδοντας ότι όλα είναι υπό διάλυση και ας γίνουν πιο σοβαροί.__

Εγγύηση κατά των Μεχμετζίκ οι έφεδροί μας

Ποια η γνώμη σας για τη δημιουργία επαγγελματικού στρατού στην Κύπρο;

Ένας στρατός από εκπαιδευμένους επαγγελματίες είναι ασφαλώς πιο αποτελεσματικός. Στην Κύπρο

όμως οι συνθήκες δεν επιτρέπουν τη μετατροπή της Εθνικής Φρουράς σε έναν πλήρη επαγγελματικό στρατό. Πρώτο, σε αντίθεση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει σοβαρή απειλή και προκλήσεις όχι στο εξωτερικό αλλά μέσα στην ίδια τη χώρα από την ισχυρή παρουσία των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων. Και η στράτευση του λαού στην αντιμετώπισή της αποτελεί εθνική επιταγή. Δεύτερο, η κυπριακή άμυνα σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, δεν στηρίζεται τόσο στις μερικές χιλιάδες εθνοφρουρούς που υπηρετούν τη θητεία τους τη δεδομένη χρονική περίοδο για αντιμε τώπιση τυχόν τουρκικής προέλασης από τις 36.0000 των Μεχμετζίκ αλλά στις 75.000 περίπου των εφέδρων που αιμοδοτούνται από τις τάξεις των κληρωτών μετά τη συ-

μπλήρωση της κανονικής τους θητείας. Συνεπώς με την αντικατάσταση των κληρωτών με επαγγελ-

ματίες αναπόφευκτα -πέραν του τεράστιου οικονομικού κόστους- καταργείται και ο θεσμός της εφε-

δρείας. Επίσης τυχόν σκέψη για αντιατάσταση και των εφέδρων με επαγγελματίες είναι εκτός οικονομικής πραγματικότητας.

Ναι, στον ημιεπαγγελματικό στρατό

• Η δημιουργία ημιεπαγγελματικού στρατού;

Αυτό ήδη υπάρχει στην Εθνική Φρουρά, την οποία στελεχώνουν επαγγελματίες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί, περιλαμβανομένων των ΕΠΥ και των εθελοντριών. Η παρούσα κυβέρνηση στα πλαίσια της πολιτικής της για αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς και πιο συγκεκριμένα στις μελέτες της για σταδιακή μείωση της θητείας περιέλαβε στα σχέδιά της και πρόνοια για περαιτέρω ενίσχυση της δύναμης με οπλίτες βραχείας υπηρεσίας, όπως ονομάζονται, δηλαδή επαγγελματίες στρατιώτες. Αυτά παρά τη μεσολάβηση της οικονομικής κρίσης - όπως ανάφερε και ο υπουργός Άμυνας αποτελούν στόχο της παρούσας διακυβέρνησης να επιτύχει, όπως σκοπό έχει να επιλύσει και άλλα προβλήματα σχετικά με τη Νομοθεσία, τις προαγωγές, τη φυγοστρατία και πολλά άλλα που έχει κληρονομήσει.