ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ Ή ΤΩΝ ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ;

Η ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ:

ΣΕΝΑΡΙΑ - ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Άρθρο του Άρ. Αριστοτέλους .

Οι διαδηλώσεις στην Αίγυπτο και η κατακραυγή κατά του προέδρου Χόνσι Μουμπάρακ φέρνουν βασικά στη χώρα πιο γρήγορα απ’ ό, τι αναμενόταν την αλλαγή. Ταυτόχρονα η Αίγυπτος είναι ηγέτιδα δύναμη στον αραβικό κόσμο με δεσπόζουσα θέση στη Μέση Ανατολή και οι επιδράσεις των εξελίξεων στο γεωπολιτικό τοπίο, την ειρήνη και σταθερότητα, θα εξαρτηθούν από το ποια διάδοχος κατάσταση θα αναδειχθεί.

Οι διαδηλώσεις οδήγησαν τον πρόεδρο Μουμπάρακ να προβεί σε ανεπιτυχείς προσπάθειες μετριασμού της αντίδρασης του κοινού, με παραιτήσεις υπουργών και διορισμού του Αρχηγού των Μυστικών Υπηρεσιών στη θέση του Αντιπροέδρου. Όμως ο γηραιός πρόεδρος προγραμμάτιζε εδώ και μερικά χρόνια τη διαδοχή του, με ανάληψη της προεδρίας από το γιο του, παρόλο που πλείστοι, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών δεν συμφωνούσαν με τα σχέδια του. Οι διαδηλώσεις όχι μόνο επιταχύνουν τις αλλαγές αλλά και ανατρέπουν τους σχεδιασμούς του.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις χαίρουν της εκτίμησης και εμπιστοσύνης των Αιγυπτίων και θεωρούνται ο θεματοφύλακας της ασφάλειας και της ακεραιότητας της χώρας. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι πρόεδροι της Αιγύπρου, Νάσσερ, Σαντάτ και ο ίδιος ο Μουμπάρακ, προέρχονται από τις τάξεις των στρατιωτικών. Γι αυτό και ο πρόσφατος διορισμός του πρώην αρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας στη θέση του πρωθυπουργού αποσκοπούσε στο να στείλει κατευναστικό μήνυμα προς τους διαδηλωτές ότι επιθυμητές αλλαγές άρχισαν να συντελούνται
Ασφαλώς διάφορα σενάρια με εσωτερικές αλλά και σοβαρές διεθνείς επιδράσεις, ανάλογα με το αποτέλεσμα, θα μπορούσαν να πιθανολογηθούν μέσα από αυτή τηνκρίση. Τέτοια σενάρια είναι: Η στρατιωτική πλευρά συζητά με τον πρόεδρο την αντιμετώπιση της κατάστασης και την ομαλή διαδοχή με άνθρωπο των Ενόπλων Δυνάμεων ή προβαίνει στην ανάληψης της εξουσίας με πραξικόπημα. Άλλο σενάριο είναι ότι υπό την πίεση των διαδηλωτών η χώρα οδηγείται σε εκλογές και κάποιος όπως ο πρώην Επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ελ Μπαραντέι, που αναδεικνύεται ως ηγέτης τους εκλέγεται και προωθεί δημοκρατικές αλλαγές. Με βάση τα ανωτέρω αποτελέσματα, πιθανότατα διασφαλίζονται οι προσανατολισμοί της σημερινής αιγυπτιακής εθνικής πολιτικής, που επιβραβεύεται με δισεκατομμύρια δολάρια από τις ΗΠΑ.

Από την άλλη, για δυτικές και άλλες δυνάμεις, ορισμένα σενάρια θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως εφιάλτης αφού οδηγούν σε σοβαρές περιφερειακές και γενικότερες προκλήσεις, κινδύνους και απειλές. Ένα τέτοιο σενάριο είναι η τυχόν εκλογική νίκη της Ισλαμικής Αδελφότητας και η από μέρους της προώθηση ριζοσπαστικής ισλαμικής ατζέντας. Επίσης, η πιθανότητα να υπάρξει προσωρινός συμβιβασμός της Αδελφότητα με άλλες δυνάμεις για εκλογή, για παράδειγμα, του Ελ Μπαραντέι, ώστε να απομακρυνθεί το καθεστώς Μουμπάρακ και να προωθήσει αργότερα τα σχέδια της. Άλλο πιθανή εξέλιξη είναι η χώρα να βυθιστεί σε πολιτικό χάος και ακυβερνησία, εισερχόμενη σε περίοδο διαρκούς αστάθειας.

Πιθανολογώντας θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι στρατηγοί θα ελέγξουν τελικά την κατάσταση και ότι θα γίνει ομαλή διαδοχή, διατηρώντας τους σημερινούς εξωτερικούς προσανατολισμούς της χώρας, αλλά τίποτα δεν είναι δεδομένο. Το γεγονός παραμένει ότι οι εξελίξεις, οποιεσδήποτε και να είναι, έχουν τεράστια σημασία για την ίδια τη χώρα και το μέλλον της. Ορισμένες από αυτές έχουν πολύ μεγαλύτερες επιδράσεις σε παγκόσμια κλίμακα, γι αυτό και είναι σημαντικό ποια διάδοχος κατάσταση θα αναδειχθεί. Η Κύπρος, ένεκα της θέσης της και της εμπλοκής δυτικών στρατηγικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή, αναπόφευκτα θα δεχτεί επιδράσεις από τις εξελίξεις και ιδιαίτερα από τυχόν γεωπολιτικές ανακατατάξεις και ορθώς πράττει η κυβέρνηση που τις αναλύει και παρακολουθεί.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΥ

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Mέσω τηλεδιάσκεψης από τα γραφεία της Κυπριακής Βουλής συμμετείχε και έκαμε παρεμβάσεις ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ Άριστος Αριστοτέλους στο 42ο Περιφερειακό Συνέδριο των Βρετανικών Νήσων και της Μεσογείου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου (CPA ) που πραγματοποιήθηκε χθες σε αίθουσα του Βρετανικού Κοινοβουλίου στο Λονδίνο.

Στη συνεδρία συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι της συγκεκριμένης περιφέρειας από τα Κοινοβούλια του Ηνωμένου Βασιλείου, της Μάλτας, της Σκωτίας, της Νήσου Μαν, των νησιών Jersey και Guernsey, της Βορείου Ιρλανδίας καθώς και της Νήσου της Αγίας Ελένης και των νήσων Φώκλαντς μέσω τηλεδιάσκεψης.

Κύριο θέμα της συζήτησης αποτέλεσαν προκαταρκτικές προτάσεις της Ομάδας Εργασίας, που συγκροτήθηκε εντός του Συνδέσμου για να εξετάσει το μελλοντικό ρόλο του CPA. Σε παρεμβάσεις του, ο κ. Αριστοτέλους αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες πτυχές, που αφορούν το ρόλο του Συνδέσμου στον 21ο αιώνα, ιδιαίτερα σε σχέση με τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το ρόλο της Κοινοπολιτείας γενικότερα, αλλά και των θεσμικών οργάνων και μηχανισμών εντός του Συνδέσμου, τα οποία θα πρέπει να ανταποκριθούν στις μελλοντικές προκλήσεις της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, για να εξυπηρετούν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τα κοινοβούλια-μέλη του CPA και τους λαούς που εκπροσωπούν

Περισσότερα : http://www.cna.org.cy/website/newsdisplay2.asp?a=545731

Η ΧΥΛΟΠΙΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΠΡΑΞΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ Ο ΔΗΣΥ

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ,

ΝΑΤΟ, ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΔΗΣΥ

Του Άριστου Αριστοτέλους

Βουλευτή του ΑΚΕΛ

Είναι πρόδηλο ότι κατά τη συνάντηση της ηγεσίας του ΔΗΣΥ με τη Γερμανίδα Καγκελάριο, η κυπριακή πλευρά έφαγε χυλόπιτα από την κα Άγκελα Μέρκελ για τη θέση που ανέπτυξε για ένταξη της Κύπρου στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και το ΝΑΤΟ. Εκεί που προφανώς περίμεναν ότι με τη θέση τους αυτή θα ενθουσίαζαν την υψηλή προσκεκλημένη και θα εξασφάλιζαν κάποια θετική ανταπόκριση, την οποία πιθανόν να πρόβαλλαν αργότερα ως δικαίωση απόψεων τους, εισέπραξαν παγερή γερμανική σιωπή και αδιαφορία.

«Επανέλαβε» – όπως είπε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ - στη Γερμανίδα Καγκελάριο, μετά τη συνάντησή τους, « τη θέση του ΔΗΣΥ υπέρ της άμεσης υποβολής εκ μέρους της Κύπρου αίτησης για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, σε πρώτο στάδιο, και αργότερα μετά από διαβουλεύσεις, γιατί όχι και για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ». Ωστόσο, όπως αναγκάστηκε να ομολογήσει την επόμενη ημέρα ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ στον Αντ1, η κα Μέρκελ απλά άκουσε, αλλά δεν είπε τίποτε, ούτε και αντέδρασε.

Προφανώς, όπως συμβαίνει και με άλλα προβλήματα, η ηγεσία του ΔΗΣΥ δεν εκτίμησε σωστά τα δεδομένα και τις απόψεις της γερμανικής πλευράς. Η έφεση κάποιων στο ΔΗΣΥ να δείξουν ότι σε θέματα Ευρώπης είναι βασιλικότεροι του βασιλέως και η εσφαλμένη ίσως αντίληψη που έχουν για ορισμένα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας, περιλαμβανομένου και του αμερικανικής έμπνευσης Συνεταιρισμού για την Ειρήνη και του ΝΑΤΟ, τους κατατάσσουν περισσότερο στην κατηγορία των φιλοαμερικανών και των ατλαντιστών και όχι των ευρωπαϊστών. Η Γερμανία, ωστόσο, ως ηγέτιδα δύναμη στο χώρο της Ευρώπης, παρόλο που προσπαθεί να υπάρχει μια ισορροπημένη σχέση μεταξύ Ευρωπάικής Ένωσης, από τη μια, και ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, από την άλλη, ανήκει περισσότερο στην κατηγορία των ευρωπαϊστών, γι’ αυτό και με άλλες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου είχε κατηγορηθεί από τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, πρώην υπουργό Άμυνας της διακυβέρνησης Tζορτς Μπους, ότι ανήκει στην «παλιά Ευρώπη». Για την Ουάσιγκτον τη «νέα Ευρώπη» αποτελούν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που έδειξαν πρόθεση να προσφέρουν γη και ύδωρ στους αμερικανούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς με αντάλλαγμα την ασφάλεια τους από τη Ρωσία και είχαν επιδοθεί σε προσπάθεια ένταξης στο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη και το ΝΑΤΟ.

Η Γερμανία εκτός του ότι προσβλέπει στην απομάκρυνση των αμερικανικών πυρηνικών όπλων, που υπάρχουν στο έδαφος της από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, έχει διαφορετικές αντιλήψεις από άλλους Νατοϊκούς περί απειλής. Το Βερολίνο σε αντίθεση με τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες δεν βλέπει τη Μόσχα ως απειλή. Γι’ αυτό και στην τελευταία προσπάθεια διαμόρφωσης δόγματος στην Ατλαντική Συμμαχία, η Γερμανία ενήργησε ως κινητήρια δύναμη στην προσπάθεια ανάπτυξης σχέσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Όλα αυτά βέβαια συντελούνται σε μια περίοδο που το ΝΑΤΟ, μετά την εξάλειψη της λεγόμενης σοβιετικής απειλής, έχασε το νόημα της ύπαρξης του και οι Αμερικανοί και οι ατλαντιστές εφευρίσκουν εχθρούς και προγράμματα όπως ο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη για να εξασφαλίσουν την παρουσία και των έλεγχο των ΗΠΑ στην Ευρώπης και αλλού.

Με τη γενικά αρνητική στάση της γερμανικής κοινής γνώμης έναντι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, τα κατά καιρούς αποκλίνοντα συμφέροντα του Βερολίνου με την Ουάσιγκτον και τη Νατοϊκή Συμμαχία και βέβαια τη γεωπολιτική δυναμική που αναπτύσσει η Γερμανία ως ηγέτιδα δύναμη στο χώρο της Ε.Ε , αν υπήρχε μια χώρα που πρώτη θα εγκατέλειπε το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να ήταν αυτή. Συνεπώς πίσω από τη χυλόπιτα που εισέπραξε η συναγερμική ηγεσία δεν βρίσκεται απλώς το γεγονός ότι η Άγκελα Μέρκελ ήταν μελετημένη για τις θέσεις και προθέσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού και δεν ήθελε η επίσκεψή της να γίνει αντικείμενο πιθανής εκμετάλλευσης για εσωτερική κατανάλωση, αλλά και η ανωτέρω συλλογιστική η οποία προφανώς είχε αγνοηθεί από τους φίλους του ΔΗΣΥ.