Η ΧΥΛΟΠΙΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΠΡΑΞΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΚΕΛ Ο ΔΗΣΥ

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ,

ΝΑΤΟ, ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΔΗΣΥ

Του Άριστου Αριστοτέλους

Βουλευτή του ΑΚΕΛ

Είναι πρόδηλο ότι κατά τη συνάντηση της ηγεσίας του ΔΗΣΥ με τη Γερμανίδα Καγκελάριο, η κυπριακή πλευρά έφαγε χυλόπιτα από την κα Άγκελα Μέρκελ για τη θέση που ανέπτυξε για ένταξη της Κύπρου στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και το ΝΑΤΟ. Εκεί που προφανώς περίμεναν ότι με τη θέση τους αυτή θα ενθουσίαζαν την υψηλή προσκεκλημένη και θα εξασφάλιζαν κάποια θετική ανταπόκριση, την οποία πιθανόν να πρόβαλλαν αργότερα ως δικαίωση απόψεων τους, εισέπραξαν παγερή γερμανική σιωπή και αδιαφορία.

«Επανέλαβε» – όπως είπε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ - στη Γερμανίδα Καγκελάριο, μετά τη συνάντησή τους, « τη θέση του ΔΗΣΥ υπέρ της άμεσης υποβολής εκ μέρους της Κύπρου αίτησης για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, σε πρώτο στάδιο, και αργότερα μετά από διαβουλεύσεις, γιατί όχι και για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ». Ωστόσο, όπως αναγκάστηκε να ομολογήσει την επόμενη ημέρα ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ στον Αντ1, η κα Μέρκελ απλά άκουσε, αλλά δεν είπε τίποτε, ούτε και αντέδρασε.

Προφανώς, όπως συμβαίνει και με άλλα προβλήματα, η ηγεσία του ΔΗΣΥ δεν εκτίμησε σωστά τα δεδομένα και τις απόψεις της γερμανικής πλευράς. Η έφεση κάποιων στο ΔΗΣΥ να δείξουν ότι σε θέματα Ευρώπης είναι βασιλικότεροι του βασιλέως και η εσφαλμένη ίσως αντίληψη που έχουν για ορισμένα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας, περιλαμβανομένου και του αμερικανικής έμπνευσης Συνεταιρισμού για την Ειρήνη και του ΝΑΤΟ, τους κατατάσσουν περισσότερο στην κατηγορία των φιλοαμερικανών και των ατλαντιστών και όχι των ευρωπαϊστών. Η Γερμανία, ωστόσο, ως ηγέτιδα δύναμη στο χώρο της Ευρώπης, παρόλο που προσπαθεί να υπάρχει μια ισορροπημένη σχέση μεταξύ Ευρωπάικής Ένωσης, από τη μια, και ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, από την άλλη, ανήκει περισσότερο στην κατηγορία των ευρωπαϊστών, γι’ αυτό και με άλλες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου είχε κατηγορηθεί από τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, πρώην υπουργό Άμυνας της διακυβέρνησης Tζορτς Μπους, ότι ανήκει στην «παλιά Ευρώπη». Για την Ουάσιγκτον τη «νέα Ευρώπη» αποτελούν οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που έδειξαν πρόθεση να προσφέρουν γη και ύδωρ στους αμερικανούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς με αντάλλαγμα την ασφάλεια τους από τη Ρωσία και είχαν επιδοθεί σε προσπάθεια ένταξης στο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη και το ΝΑΤΟ.

Η Γερμανία εκτός του ότι προσβλέπει στην απομάκρυνση των αμερικανικών πυρηνικών όπλων, που υπάρχουν στο έδαφος της από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, έχει διαφορετικές αντιλήψεις από άλλους Νατοϊκούς περί απειλής. Το Βερολίνο σε αντίθεση με τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες δεν βλέπει τη Μόσχα ως απειλή. Γι’ αυτό και στην τελευταία προσπάθεια διαμόρφωσης δόγματος στην Ατλαντική Συμμαχία, η Γερμανία ενήργησε ως κινητήρια δύναμη στην προσπάθεια ανάπτυξης σχέσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Όλα αυτά βέβαια συντελούνται σε μια περίοδο που το ΝΑΤΟ, μετά την εξάλειψη της λεγόμενης σοβιετικής απειλής, έχασε το νόημα της ύπαρξης του και οι Αμερικανοί και οι ατλαντιστές εφευρίσκουν εχθρούς και προγράμματα όπως ο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη για να εξασφαλίσουν την παρουσία και των έλεγχο των ΗΠΑ στην Ευρώπης και αλλού.

Με τη γενικά αρνητική στάση της γερμανικής κοινής γνώμης έναντι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, τα κατά καιρούς αποκλίνοντα συμφέροντα του Βερολίνου με την Ουάσιγκτον και τη Νατοϊκή Συμμαχία και βέβαια τη γεωπολιτική δυναμική που αναπτύσσει η Γερμανία ως ηγέτιδα δύναμη στο χώρο της Ε.Ε , αν υπήρχε μια χώρα που πρώτη θα εγκατέλειπε το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να ήταν αυτή. Συνεπώς πίσω από τη χυλόπιτα που εισέπραξε η συναγερμική ηγεσία δεν βρίσκεται απλώς το γεγονός ότι η Άγκελα Μέρκελ ήταν μελετημένη για τις θέσεις και προθέσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού και δεν ήθελε η επίσκεψή της να γίνει αντικείμενο πιθανής εκμετάλλευσης για εσωτερική κατανάλωση, αλλά και η ανωτέρω συλλογιστική η οποία προφανώς είχε αγνοηθεί από τους φίλους του ΔΗΣΥ.